ساعت: ۱۰:۵۸ منتشر شده در مورخ: ۱۳۹۲/۱۲/۲۶ شناسه خبر: 15165

تاج دیار کریمان در آستانه نوروز باستانی با تمام زیبایی های خود مهیا شده تا خاطره یک نوروز به یاد ماندنی را برایتان رقم بزند.

به گزارش سرویس فرهنگی “سیرجان خبر”، حدود 70 کیلومتری جنوب شهرستان سیرجان دارای برج خاموشی با قدمت 2 هزار ساله است که به علت نبود راه مناسب و عدم اطلاع رسانی از چشم توریستها دور مانده است. وحید حسینی کارشناس موزه سیرجان می گوید: این محل که قلعه 50 متر مربعی، مربوط به سکونت زرتشتیانی است که در این محل مردگان خود را به رسم زرتشتیان که تا یک قرن پیش مرسوم بوده است، قرار می دادند؛ که لاشخورها یا عقابها یا پرندگان شکاری این اجساد را بخورند و سپس استخوانهای میت را در چاهی که وسط این برج است می ریختند، تا تبدیل به خاک شود. وی افزود : قدمت این برج با دیوارهای سنگ چین به بیش از 2 هزار سال یعنی قبل از اسلام می رسد و این برج خاموش نشان دهنده سکونت زرتشتیان در منطقه بوده است. این محل یا برج استودان نام دارد که تا یک قرن پیش زرتشتیان محلی به همین نام داشتند، که مردگان خود را میگذاردند تا طعمه پرندگان شوند و به عناصر طبیعت بازگردند. در آیین زرتشت خاک ،آب ،باد و آتش از عناصر طبیعت هستند، که باید احترام این عنصرها حفظ شود و به همین خاطر مردگان را در چنین محلی می گذاردند ،تا طعمه پرندگان شوند و به طبیعت بازگردند. گفتنی است که عرض دیوارهای سنگی که بدون ملات چیده شده ،تا دو متر است وهم اکنون فقط 1 تا 5/1 متر از دیوارهای سنگی باقی مانده است و در وسط محوطه که جایگاه آیین زرتشتیان هم بوده ،چاهی است که با سنگ اطراف آن بالا آمده که استخوانهای مردگان در آن ریخته می شده است.

shahfiroz

تپه شاه فیروز

تپه شاه فیروز در فاصله 1۲ کیلومتری جنوب شرقی سیرجان قرار دارد.در روزگاران کهن که مردم فلات ایران در آغوش طبیعت زندگی می کردند با حک تصاویر مختلف بر روی سطح صخره ها و شاید همراه با اعمال اعتقادی ، روابط خود با طبیعت را بیان می کردند. به نظر می رسد که نقوش متعدد بزکوهی بر روی سطح صخره ها در تپه شاه فیروز سیرجان حکایت از رابطه فراوانی است که مردمان عصر این دوره با این حیوان داشته اند.بی شک نقش کنده های تپه شاه فیروز ارتباطی تنگاتنگ با آثار ، ابنیه و محوطه های تاریخی پیرامون خود دارد. کنده کاریهای صخره ای مذکور را می توان به استقرارهای اولیه مشخص شده یعنی دوره ساسانی ، دوره های محتلف اسلامی تا زمان حاضر نسبت داد.بیش از 200 مورد نقوش مختلف بر پیکره سنگهای تپه شاه فیروز اجرا شده است که می توان آنها را به نقوش حیوانی ، گیاهی ، انسانی و نقوش نامشخص تقسیم نمود. بیشترین نقوش مربوط به نقوش حیوانی بخصوص نقش بزکوهی است. حیوانات شکاری نظیر پلنگ ، روباه و گرگ نیز دیده می شود. نقوش گیاهی را می توان نقوش استیلیزه سرد یا خوشه گندمی نام نهاد. همچنین بعضی نقوش نظیر دایره ، نیم دایره ویا اشکال هندسی است که بدرستی نمی توان منظور نقاش حکاک را فهمید و آن را تفسیر کرد

آجرهای این بنا به شکل مربع می باشند و مردم این نواحی نقل می کنند که در ساختمان آن از شیر شتر استفاده شده تا بنا محکم ساخته شود و پا بر جا بماند.
در اطراف آن، و در تمام سطح تپه ای که بنا بر روی آن ساخته شده ،قسمتهای شکسته و باقیمانده ی ظروف سفالی به چشم می خورد و وجود تمدنی عظیم را در این نواحی نشان می دهد. چهار ستون از این ساختمان خراب شده و فرو ریخته ،اما سقف آن هنوز بر روی چهار ستون مستحکم دیگر باقیمانده است.
آنطور که مردم سیرجان میگویند،این مقبره متعلق به ابوکالیجار پسر عضد الدوله دیلمی است که بر اثر خوردن گوشت آهو دل درد گرفته و در همین محل درگذشته و او را برفراز این تپه دفن کرده اند
آقای دکتر باستانی پاریزی در کتاب از سیر تا پیاز می نویسد:
« یک روایت دیگر در مورد شاه فیروز داریم و آن این است که یکی از پادشاهان دیلمی در این حوالی ، در اثر خوردن گوشت آهو دل درد شد و سپس درگذشت.
«… که ملک با کالیجار حاکم کرمان ، وقتی در شکارگاه نزدیک همین محل آهویی شکار کرد و گوشت آنرا زیاد خورد ،بیمار شد و در همانجا درگذشت.»یک ضرب المثل قدیمی هم در مورد شاه فیروز در سیرجان هست که محتوای آن تائید کننده نطز کسانی است که آنرا آتشکده دانسته اند و آن این است که اگر بخواهند بی خاصیتی شخصی را عنوان کنند. می گویند :«فلانی مثل شاه فیروز است ، نه کور می کند نه شفا می دهد.

لینک کوتاه:
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده