ساعت: ۰۹:۳۵ منتشر شده در مورخ: ۱۳۹۳/۱۲/۱۶ شناسه خبر: 24670

در تاریخ ورزش ایران ورزشکاران بسیاری بعد یا همزمان با دوران ورزش خود به پیشنهاد بزرگان عرصه سینما به سمت و سوی سینما رفته و برخی از آنها حتی در این عرصه نامی ماندگارتر از خود بر جای گذاشتند.

“سیرجان خبر” در تاریخ ورزش ایران ورزشکاران بسیاری بعد یا همزمان با دوران ورزش خود به پیشنهاد بزرگان عرصه سینما به سمت و سوی سینما رفته و برخی از آنها حتی در این عرصه نامی ماندگارتر از خود بر جای گذاشتند. در این مقاله نگاهی خواهیم داشت به فهرست گروهی از این افراد و با آنها تا امروز هم مسیر می شویم تا ببینیم در مسیر رسیدن پژمان جمشیدی روی پرده نقره ای و ساخت فیلم سینمایی «من دیه گو مارادونا هستم» که یکی از تاثیرگذارترین فیلم های جشنواره 33 فیلم فجر بود چه بر سر تاریخ سینمای ما آمد.
ایلوش خوشابه

در سال 1334 برای بازی در فیلم «امیر ارسلان نامدار» از وجود ایلوش استفاده شد که قهرمان پرورش اندام ایران بود. ایلوش بعدها در فیلم های دیگری هم بازی کرد. در مسیر رسیدن او به سینما «سیامک یاسمی» (1) نقش برجسته ای داشت. به جز سیامک یاسمی، مردانی چون ساموئل خاچکیان و ناصر ملک مطیعی هم نقشی بارز در حضور اهالی ورزش در سینما داشتند.

تمامی ورزشکاران ایرانی که بازیگر شدند

 


محمدعلی فردین

قهرمان میان وزن کشتی آزاد و دارنده مدال نقره ایران در مسابقات جهانی 1954 در سال 1338 برای بازی در فیلم چشمه آب حیات کاندیدا شد. کمتر کسی باور داشت که بعدها این سینماگر دهه 40 و 50 فیلمفارسی از روی تشک کشتی به جامعه سینما معرفی شده باشد.

تمامی ورزشکاران ایرانی که بازیگر شدند

فردین با بهره مندی از عناصر سنتی سینمای فیلمفارسی پا به عرصه سینمای ایران گذاشت و خیلی زود تبدیل به یکی از پولسازترین ارکان فیلم های ایرانی روی پرده نقره ای و از معابر سنتی حضور اهالی کشتی به سینما شد. (2)


حبیب اله بلور

او از حیث طول مدت زمان سرمربیگری در تیم ملی کشتی رکورددار بود. در سال های میانه دهه 40 فردین که صاحب ید طولایی در سینما شده بود از نفوذ خود برای بهبود اوضاع معیشتی بلور که ظاهرا روزهای خوبی نداشت بهره گرفت و در آن سال ها بلور تبدیل به یکی از بازیگران نقش پدر در سینمای ایران شد.


عزیز اصلی

دروازه بان سابق تیم ملی فوتبال به علت تشابه عجیب چهره اش با بیک ایمانوردی که خودش هم از ورزشکاران رشته کشتی کج بود وارد سینما شد و در 10 فیلم دهه 40 نقش آفرینی کرد. علی الظاهر فیلم های او قابل اعتنا نبوده و برایش کارنامه شایسته ای را به بار نیاوردند.

تمامی ورزشکاران ایرانی که بازیگر شدند

 


امامعلی حبیبی

قهرمان المپیک 1956 ملبورن در سال های دهه 40 به هر آنچه تختی نپذیرفت بله گفت که البته «نه» گفتن در آن شرایط، قدرتی می خواست که تنها تختی صاحب آن بودو باعث ماندگاری اش در تاریخ ورزش ایران شد.

تمامی ورزشکاران ایرانی که بازیگر شدند

حبیبی از طرف مردم قائمشهر که در دوران حکومت پهلوی ها «شاهی» نام داشت هم به نمایندگی مجلس انتصاب شد. (البته انتخاب شدن، در مجلس آن دوران، حرفی خنده آور است و بیشتر نمایندگان مجلس در آ« زمان با تایید گروهی انتخاب شده و بعدها به اسم انتخابات مردم، به جامعه معرفی می شدند.)

به هر حال حبیبی از حیث بهره مندی از سواد آکادمیک چندان قوی نبود و به همین دلیل خیلی زود تبدیل به یکی از پرسوناژهای طنز نشریه فکاهی و معروف «توفیق» شد و با نام ویژه «ها بی بی» شناخته مخ شد. حبیبی در سال 1347 در اولین فیل خود یعنی ببر مازندران بازی کرد و بازی او هم ضعیف و غیرقابل اعتنا بود. او دو فیلم دیگر هم بازی کرد و خیلی زود از پرده سینما دور شد.


محراب شاهرخی

او تنها یک فیلم بازی کرد؛ فیلمی که در زمان خود معروف هم شد. «علف های هرز» اسم فیلمی بود که محراب در آن به ایفای نقش پرداخت. مرگ او در این فیلم دردآور بود. مرگ 3 بار در زندگی او واقع شد؛ یک بار در سال 45 که او از مرگ اول به سلامت جست و در مرگ دوم تنها روی پرده نقره ای مرد اما در سومین تجربه مرگ در روز 12 بهمن سال 1371 درست در روز تولد 49 سالگی تسلیم قضای الهی شد.

تمامی ورزشکاران ایرانی که بازیگر شدند

 


حسین یاریار

یکی دیگر از جسته های خاچیکیان در سینما بود که در آخرین روزهای دوران فوتبالش، مورد توجه این فیلمساز نامدار قرار گرفت و تجربه ای عالی در فیلم هایی مثل «چاووش»، «بلوف» و «مردی در آینه» داشت. او در حال حاضر مدیر باشگاه هنرمندان است.

تمامی ورزشکاران ایرانی که بازیگر شدند

لینک کوتاه:
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده