ساعت: ۰۹:۲۹ منتشر شده در مورخ: ۱۳۹۴/۱۲/۱۵ شناسه خبر: 34040

درویش خان تنه در ختان خشک شده اش را در زمین کاشت و در طی سالها با مشقت فراوان سنگ های را از کوه های اطراف جمع آوری و به محل کنونی باغ سنگی حمل کرد و این سنگ ها را با سیم لاستیک به تنه در ختان آویزان کرد.

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی “سیرجان خبر”استان کرمان از جمله استان هایی است که آثار تاریخی آن هر بیننده ای را متحیر می کند از جمله آن آثار کویر شهداد ، منطقه گندم بریان ، گنبد جبلیه که با شیر شتر ساخته شده است، کوه های میمند ، شهر دقیانوس و باغی که میوه های سنگی دارد.

در سال ۱۳۴۰ پس از اصلاحات ارضی درویش خان اسفندیار پور (خالق باغ سنگی) بسیاری از زمین های خود را از دست داد و پس از مدتی به دلیل نبود آب کافی بسیاری از در ختان این باغات خشک شد.

درویش خان پس از مدتی تنه در ختان خشک شده اش را در زمین کاشت و در طی سالها با مشقت فراوان سنگ های را از کوه های اطراف جمع آوری و به محل کنونی باغ سنگی حمل کرد و این سنگ ها را با سیم لاستیک به تنه در ختان آویزان کرد.

انگیزه درویش خان از خلق باغ سنگی رازی بود که به دلیل کر ولال بودن درویش خان مبهم ماند اما برخی ها این حرکت درویش خان را اعتراض به از دست دادن زمین هایش در زمان اصلاحات ارضی می دانند.

در سال ۱۳۵۵ پرویز کیمیایی کارگردان مشهور سینمای ایران پس از بازدید از این باغ تصمیم گرفت زندگی درویش خان را در قالب یک فیلم به تصویر بکشد،در این فیلم درویش خان اسفندیار پور ،حسین اسفندیار پور، ماهرخ شهسواری، اسدالله مهدی پور، گرگعلی بلوردی، ایفای نقش کردند. این فیلم توانست در سال (۱۹۷۶ میلادی) جایزه خرس نقره ای فیلم برلین را کسب کند.

کیمیایی پس از گذشت سی سال در سال ۱۳۸۲ به ایران بازگشت و در اولین اقدامش به سراغ باغ سنگی رفت تا سرگذشت این پبرمرد ۹۰ ساله را دوباره بسازد وی در ساخت این فیلم از نوه های درویش خان بعنوان عوامل صحنه استفاده کرد او در این فیلم دوربین را به یک وانت بست و یکی از سکانس های این فیلم را گرفت وقتی کارشناسان خارجی این صحنه را دیده بودند بسیار متحیر شدند که چگونه با این امکانات چنین فیلمی ساخته شده است.

درویش خان اسفندیار پور پس از گذشت یک قرن از زندگی پر فراز نشیبش در سن ۹۰ سالگی در کنار درختانش جان باخت و بنا به وصیت خودش در کنار درختانش به خاک سپرده شد. درویش خان هیچگاه فکر نمی کرد ایده وی سوژه دست عکاسان و گردشگران شود.

پس از مرگ درویش خان درختان باغ در حال فرو ریختن بود که دوباره توسط مردم روستا احیاء شدند اما آن طور که می بایست امروزه از این درختان نگهداری نمی شود و در حال نابودی است.

 

لینک کوتاه:
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده