asib azadari alam heiaatامسال هم دوباره محرم رسید…

به گزارش خیمه گاه  “سیرجان خبر”، محرم ماه جلوه ماندنی ایثار وشهادت..ماه پبروزی خون بر شمشیر…ماه مواجهه اسلام دروغین با اسلام حقیقی..ماه نمایش واقعی امر به معروف ونهی از منکر….ماه انتخاب مرگ با عزت در برابر زندگی باذلت..ماه گفتن نه ای عظیم به هر آنچه غیر خداست..ماه بزرگمردی کودکانی مثل قاسم وعبدالله…ماه جوانی کردن موی سفیدان عاشق حسین(ع)..ماه وفای عباسی…ماه قطعه قطعه شده شبه پیغمبر(ص)…ماه سیراب شدن شش ماهه ای از خون گلو…..ماه اسارت آل الله…ودر یک کلام ماه سالار شهیدان عالم،خون خدا،حسین(ع)

بسم الله.

حواست که هست؟ حسین (ع) را منتظرانش کشتند و اینک تویی و این زمانه آخر! این بقیة الله، این الطالب بدم المقتول بکربلا.

حواست که هست؟ محرم دگری آمد و صدای قافله‏ی عشق می‏آید … مبادا در کوفه بمانی و فریاد هل من ناصر ینصرنی حسین را بی‏پاسخ بگذاری؛ حسین اکنون منتظر لبیک توست…

لبیک یا حسین (ع)
امسال دوباره مثل هر سال محرم آمد
اما محرم به چه معناست؟

محرم در فرهنگ اسلامي يک تاريخ زنده، يک انقلاب خونين، يک مظلوميت آشکار و يک مجموعه‌ي از حماسه هاي بي نظير است. محرم ماه خداست. ماهی که خون خدا بر زمين ريخت و بهترين بندگان خدا در دست بدترين موجودات زميني به شهادت رسيد. ماه محرم فصل شکفتن لاله هاي مقاومت خونين اسلام است، همان گونه که سرآغاز زوال حاکميت هاي فاسد نيز است. محرم تاريخ است اما نه تاريخ عادي و روز مره زندگي، کار، فعاليت، مصرف و معامله، محرم تاريخ يک تحول عميق و يک انقلاب تاريخ ساز است. تاريخ شروع اصلاحات در نظام اجتماعي منحرف شده و تعليمات فراموش شده اسلام است. يعني تاريخ يک انقلاب مكتبي برعليه فرهنگ منحرف و نظام سياسي فاسدي است که به نام خلافت اسلامي بر اريکه قدرت اسلام تکيه زده بود. اين تاريخ نه متعلق به گذشته،  که شروع يک نهضت تاريخ ساز است. محرم فصل شروع حماسه هاي عاشورايي است. حماسه هاي که هر ماه را محرم، هر سرزمين را کربلا و هر روز را عاشورا مي کند.

عاشورا در راه است. سترگ حماسه دين و يقيناً بزرگترين حماسه هستي، جرياني که مميز و مبين حق و باطل بوده و هست و پيوسته چراغ روشني را فرا راه بشر قرار خواهد داد و تمامي توجيهات و تفاسير مقلوب را از دست او خواهد گرفت.

متاسفانه واقعه کربلا آنگونه که شايسته و بايسته است، در هنر و انديشه  و ادبيات داستاني ما جايگاه حقيقي خود را پيدا نکرده و جز بخش بسيار اندکي از شعار و چند نقاشي و تابلوي ارزشمند، اين رويداد عظيم، فقط در فرهنگ عاميانه و بستر اجتماعي جريان يافته و به دليل همين بضاعت اندک پژوهشي و ادبي پيوسته دچار تحريف و آسيب شده است.

مقايسه ساده اي بين توهم مصلوب شدن حضرت مسيح (ع) که از جمله انحرافات بارز دين مسيحيت مي باشد و بهره برداري عظيم غرب از اين رويداد که در اشعار، داستان‌ها، آثار موسيقي، نقاشي و انواع هنرها، که به کرات ديده مي شود، با آثار خلق شده از واقعه عاشورا، به خوبي غفلت ما را از اين رويداد عظيم نشان مي‌دهد. عاشورا سند سرافرازي مسلمانان و وجه تمايز بين حق و باطل است و غفلت از پيام ها و زيبايي هاي آن نمي‌تواند امري اتفاقي باشد. اين واقعه با شکوه پر از رمز و رازها و پيام‌هايي است که مي تواند موجد بزرگترين، فاخرترين و با شکوه ترين زمان‌ها، نمايشنامه‌ها، تابلوهاي هنري و آثار عظيم موسيقايي باشد.

حسين بن علي (ع) با هيچ يک از قهرمانان ديني و حماسي دنيا قابل قياس نيست. سيد و سالار شهيدان آنچه را که خوبان دارند همه را به تمامي در وجود اقيانوس گونه اش گرد آورده و به تنهايي بار عظيم شهادت را بر دوش کشيده است.

ادبيات حماسي ايران، در پرتو عظمت اثري چون شاهنامه و خلق قهرمانان جاودانه اي چون رستم ، سهراب و سياوش، توانايي بالقوه بيکران خود را براي بيان واقعه عاشورا به اثبات رسانده است. از اين رو، اين سوال آزاردهنده به ذهن متبادر مي شود که چرا درباره عاشورا، اثري که حتي اندکي از اين عظمت و شايستگي را در برداشته باشد، پديد نيامده است؟

آيا زمان آن فرا نرسيده است که کمبود و يا حتي فقدان آثار هنري سترگ در زمينه واقعه عاشورا را، به شکلي عالمانه و منتقدانه به بحث بنشينيم و درباره آن چاره اي بينديشيم؟

 آنچه پیش روی خواننده گرامی است طرح و شرح مختصر آسیب های عزاداری است که متأسفانه شمار آفات برمجالس عزاداری اندک نیست از این جهت برخی از مهمترین آسیب هارا نام  می بریم که عبارت اند از:

1ـ ناهمخوانی با روح نهضت حسینی

2ـ تحریف وانحراف

3ـ غلو

4ـ مداح محوری و سکوت عالمان

 5ـ آسیب های دیگر

توضیحات

1ـ ناهمخوانی با روح نهضت حسینی:

مراسم عزاداری برای امام حسین(ع) باید با هدف و روح نهضت عاشورا همخوانی و همسو باشد این همخوانی وهمسویی کمترین چیزی است که از همه برنامه های عزاداری ومجالس حسینی انتظارمی رود به هیچ روی پسندیده وپذیرفته نیست که درمجلس یادبود کسی برخلاف نظر واهداف او سخن گفت واجرای برنامه کرد از این رو بر همه ذاکران مصیبت وگویندگان ومداحان است که نخست درباره ی این نهضت شگفت وتا حدی پیچیده مطالعه کنند وبیندیشندو سپس بلندگوهای مجلس را در اختیار خود بگیرند.

گاهی درباره ی قیام کربلا سخنانی گفته میشود که درست در مقابل هدف نهضت قرار دارد برخی می گویند امام کشته شد که خداوند امت او را ببخشد. استاد مطهری صراحت و درستی این نظریه را که در قرون پیشین طرفداران بیشتری داشت رد کرده و می گوید شهادت آن حضرت به عنوان کفاره گناهان امت واقع شد امام حسین (ع) شهید شد که اثر گناهان را در قیامت خنثی کند و به مردم از این جهت آزادی بدهد یعنی امام حسین دید که تعداد یزید ها و شمرها و سنان بن انس ها کم است خواست بر عده ی اینها افزوده شود یعنی ابی عبدالله یک شرکت بیمه تاسیس کرد! بیمه چه؟ بیمه گناه گفت ایها الناس هرچقدر که می توانید بد باشید من بیمه شما هستم همین تصور غلط وخطرناک است که مضمون شعرهای سخیفی مانند شعر زیر شده است:

بادا فدای خاک رهش صد هزاران جان                     چون کرد جان به امت عاصی فدا حسین

مداحان وذاکران باید نکات بسیاری از اینگونه که گفتم بدانند تا مبادا مجالس حسینی را از راه حسینی جدا کنند. بزرگترین آسیب احتمالی در مجالس عزاداری برای امام حسین(ع) دوری وبیگانگی از مرام ومکتب امام (ع) است .

2ـ تحریف وانحراف

برای جلوگیری از نفوذ وگسترش بیشتر این آفات ویرانگر چه باید کرد به نظر می رسد توصیه راهکار های زیر کما بیش می تواند راهگشا باشد.

1ـ عدم استفاده از منابع ضعیف

2ـ پرهیز از ناهماهنگی با روح نهضت

3ـ پرهیز از زیاده روی در استفاده از زبان حال

3ـ غلو

غلو ومبالغات ناشیانه آفاتی است که عاشورا را بسیار آزرده کرده است در سیره امامان معصوم (ع)با هیچ انحرافی مانند غلو برخورد نشده است

کسانی که عشق به اهل بیت (ع) را بهانه غلو وگزاف های خطرناک خود می کنند آیا میدانید چه لطمه ای به حیثیت جهانی شیعه می زنند آیا دانشمندی پیدا می شود که بتواند از جملات زیر دفاع کرده مخالفان تشیع را قانع نماید.

کشته شدگان به دست امام حسین (ع) بیشتر از 000/000/4 نفر بودند

من دیوانه شدم زنجیر کو                  من حسین الهیم تکفیر کو

امشب از عشق تو مست مستم من    هرچه بادا باد علی پرستم من

خونی که از سر وسینه عزاداران امام حسین (ع) بچکداز آب پاکتر است.

هرکس که از اول محرم تا آخر صفر سیاه بر تن نکند شیعه نیست.

4ـ مداح محوری وسکوت عالمان

متأسفانه مجالس کنونی عزاداری پیش از آنکه بر محور عالمان وخطبای فاضل باشد بر محور مداح ومداحی است روشن است که عام مردم پیش از شنیدن سخنان عالمانه و مباحث علمی میل به نغمه های حزین دارند در اینکه در مجلس عزاداری متن ومداحی لازم است تردیدی نیست اما آنچه در برخی از مجالس دیده می شود حضور حاشیه ای عالم وحضور پررنگ مداح است.

 علامه سید محسن امین در جلد دهم اعیان الشیعه می نویسد قمه زنی و اعمال دیگر از این قبیل در مراسم عزاداری حسینی به حکم به حکم شرع وعقل حرام است وزخمی ساختن سر ک نه سود دنیوی دارد و نه اجر اخروی دارد ایذای نفس است که در شرع مقدس حرام شمرده شده است این اعمال شیعه اهل بیت را در انظار مردم مورد تمسخر قرار داده و آنان را وحشی می نمایاند

  asib azadari ghame zani

5ـ آسیب های دیگر

آفات و آسیبهای خرد وکلان دیگری را نیز می توان شمرد زیرا متأسفانه شمار آنها اندک نیست پاره ای از آسیب ها را فقط نام می بریم :

1ـ فراهم آوردن آزار و اذیت برای دیگران بر اثر صدای بلندگو

2ـ استفاده از شعار ونوارهایی که شأن عزاداری نیست

3ـ مرید سازی

4ـ آسیب رساندن به بدن با قمه و هر وسیله دیگر

5ـ استفاده از تعابیر خار کننده ترحم انگیز مانند زینب مضطر وزین العابدین بیمار وقاسم داماد

6ـ داشتن علم های سنگین در کوچه وبازار در جلوی دسته جات که هیچ خاصیتی ندارد و بنابه فرموده آیت الله جوادی آملی این علم ها مانند آهن سردی است که هیچ خاصیتی ندارد.

shir heiat asib azadari

7- استفاده از لباس و نماد شیر برای عزاداری در جلو هیئت و مجالس روضه.

در پایان این سوال مطرح می شود که «آيا زمان آن فرا نرسيده است که کمبود و يا حتي فقدان آثار هنري سترگ در زمينه واقعه عاشورا را، به شکلي عالمانه و منتقدانه به بحث بنشينيم و درباره آن چاره اي بينديشيم؟»

 /به قلم ایمان اسدی