ساعت: ۱۰:۴۹ منتشر شده در مورخ: ۱۳۹۵/۰۷/۲۸ شناسه خبر: 39279

کارشناس مسائل سیاسی گفت: اگر قراردادهای IPC همان کرسنت است این به ضرر ما است و نقدهای منتقدان که در نزد مقام معظم رهبری این نقدها را وارد کردند مقامات نفتی را به هوش می آورد و مثل گذشته نیست که پشت درهای بسته قراردادی را ببنند بلکه این قراردادها باید در یک اتاق شیشه ای باشد که همه مردم از اصل آن اطلاع پیدا کنند.

به گزارش “سیرجان خبر” به نقل از آرمان کرمان،احمد بخشایش اردستانی نماینده سابق مجلس در رابطه با قراردادهای نفتی گفت: به طور کلی وقتی قرارداد یا مصوبه ای در دولت به تصویب می رسد از دو جنبه مورد توجه قرار می گیرد، یکی از لحاظ قانون اساسی است که اگر با منافع ملی کشور در تعارض باشد قوه قضاییه می تواند  برحسب قانون اساسی پیشگیری کند یا خواستار تجدید نظر شود که بر طبق قانون عادی، مجلس شورای اسلامی نیز می تواند وارد شود.

این کارشناس مسائل سیاسی در ادامه یاد آور شد: مجلس در رابطه با قراردادها به دو صورت باید ورود کند یا اینکه  آن ها را به صحن علنی بیاورد و یا رئیس مجلس باید آن ها را به  هیئت تصویب مقررات و قانون داده تا مصوبات را بررسی کنند.

بخشایش اردستانی افزود: لاریجانی در زمان تعطیلات تابستانی این مصوبه را به  هیئت تطبیق دادند که هیئت تطبیق تعارض و تناقض زیادی با قانون ندیده که نیاز باشد در صحن علنی بررسی شود و به این قرارداد ایراد چندانی گرفته نشده است.

این نماینده اسبق با بیان اینکه زمانی زنگنه و مجموع اعضایی که با وی بودند قضیه کرسنت را به وجود آوردند، تشریح کرد:حداقل ضرری که ایران اکنون باید کرسنت در دادگاه می دهد ۱۸ میلیارد دلار است که شاید به ۵۰ میلیارد دلار هم برسد.

وی در ادامه اظهار کرد: گازی که در دوره ای به شرکت اماراتی کرسنت می فروختند اگر با قیمت خوب فروخته می شد به نفع ما بود اما این کار صورت نگرفت و گاز محبوس شد که اکنون به طرف شرکت های دیگری سرازیر است و مخزن مشترکی که وجود دارد موجب شده تا کشورهای دیگری از آن استفاده  کنند که این به نفع ایران نیست.

این کارشناس مسائل سیاسی تاکید کرد: اگر قراردادهای IPC همان کرسنت است این به ضرر ما است و نقدهای منتقدان که در نزد مقام معظم رهبری این نقدها را وارد کردند مقامات نفتی را به هوش می آورد و مثل گذشته نیست که پشت درهای بسته قراردادی را ببنند بلکه این قراردادها باید در یک اتاق شیشه ای باشد که همه مردم از اصل آن اطلاع پیدا کنند.

بخشایش اردستانی تشریح کرد: اگر قرار باشد کاری و یا سرمایه گذاری نشود، ما از دنیا عقب می مانیم، در درون کشور اکثر قراردادها را در پارس جنوبی معمولا داخلی ها انجام می دهند که البته بخشی از آن توتال است که ایتالیایی ها و چینی ها آن را انجام دادند ولی زنگنه و تیمش علاقه دارند  که با خارجی ها کار کنند و این میدان های نفتی را به خارجی ها بدهند چون اعتقاد  دارند سرمایه خارجی ها قابل اعتنا وکافی است و آن ها هایتک دارند و ضریب بازیافت چاه هایی که  ایجاد می شود و نفت و گازی که استخراج می کنند مثبت است.

این نماینده اسبق مجلس در ادامه ابراز کرد:دولتی ها می خواهند ضریب امنیت کشور را بالا ببرند و پول خارجی ها را برای سرمایه گذاری بیاورند و از سوی دیگر منتقدین معتقدند کاری نکنید که کرسنت ایجاد شود و در اینده ضرر بدهیم که  این قراردادها بین این دومسئله در حرکت هستند و بخشی از آن هم به سیاست برمی گردد و سیاست ورزی است که این دو گروه نسبت به یکدیگر اعمال می کنند.

این کارشناس مسائل سیاسی در پایان خاطر نشان کرد:نقد قراردادها باید به نحوی باشد که آن مصوبه در نهایت تصویب شود  باید بخشی از منتقدین مجلس و کارشناس خبره نقطه نظرات را بگیرند اما آن را رد نکنند و نقدها را بررسی کنند تا آن نقدها به نقاط قوت تبدیل شود و آن نقدها به نقاط قوت تبدیل شود و بتوانند کار را پیش ببرند .

لینک کوتاه:
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده