3416.jpgافرادي كه با رأي شهروندان به عنوان اعضاي شوراهاي اسلامي شهرها برگزيده مي‌شوند، نمايندگان اقشار متنوع شهروندان در نهاد شوراها هستند و تا آخرين لحظه مسئوليت خود در شوراها، مكلف و موظفند كه حافظ حقوق شهروندان و تلاش براي خدمتگزاري به آنان باشند. نهاد شوراهاي اسلامي كه بعد از انقلاب اسلامي بزرگ مردم ارجمند ايران و در سال ۷۸ احيا شد، اكنون با سپري كردن سه دوره از فعاليت خود، ۱۵ سالگي‌اش را تجربه مي‌كند. در طول اين ۱۵ سال و سه دوره، افرادي با گرايش‌هاي گوناگون فكري وارد صحن شوراها شدند و  خدماتي را به شهروندان ارائه دادند كه قابل تقدير است. اما در كنار اين خدمات، كارها، پروژه‌ها و مصوباتي بود كه بايد پيگيري مي‌شد و به نتيجه مي‌رسيد، اما ناتمام مانده است.
براي نمونه، كاهش كاغذبازي در شهرداري‌ها به منظور جلوگيري از اتلاف وقت شهروندان و صرفه‌جويي در زمان و هزينه‌ها، بافت‌هاي فرسوده شهري، تحقق مديريت يكپارچه شهري، زمين‌خواري، ساماندهي موتورسواران، مناسب‌سازي و استانداردسازي معابر براي معلولين، سالمندان و نابينايان و مسائل ديگر از جمله كارهايي است كه بر زمين مانده است و شوراي شهر چهارم بايد با كارآمدي و قاطعيت، اين پروژه‌ها را به سرانجام برساند.

۱۵ سال براي كسب تجربه در عرصه شوراها زمان كمي نيست؛ از اين‌رو، در دهه چهارم انقلاب اسلامي كه دهه عدالت و پيشرفت است، شوراهاي چهارم نبايد عرصه آزمون و خطا باشند بلكه بايد عرصه تحقق گفتمان عدالت و پيشرفت در شهرها و زندگي شهروندان باشند.

بر اين مبنا، افرادي كه وارد شوراهاي چهارم مي‌شوند بايد با دارا بودن تخصص، تعهد، اعتقاد به گفتمان عدالت و پيشرفت، تعاون فكري با نخبگان و كارآمدي، صحنه فعاليت شوراها را از آزمون و خطا خالي كنند چراكه با توجه به افزايش حجم نيازها، مشكلات و پديده‌هاي شهري و شهروندي، جايي براي تعلل و كوتاهي باقي نمي‌ماند.

قطعاً انتظار شهروندان از شوراهاي چهارم اين است كه بدون هدر دادن زمان، با اقتدار آميخته به تخصص، مسير خدمتگزاري را در پيش بگيرند.

 / دكتر محمد ودود حيدري